Stockholm Photography
23 Nisan 2017 Pazar
Bakın, ben sadece bir köpeğim. sadece bir köpek!Sokakda doğdum, bazıları gibi ''cins'' değildim. Hani o pet-shoplarda görüp bayıldığınız ''ha ne sevimli sey...ay yazık buna...'' olamadım hiç. Onlara gösterdiğiniz sevgi ve anlayışı hak edemedim hiç. Çünkü ben sokakdaydım, ben cins değildim, ben piştim.
Ben sadece bir köpeğim. Sokak köpeği! Sizlerin tehlikeli bulduklarından, kuduz diye korktuklarından, korkuttuklarından. Kendi korkularınızı herkeslere aşılayıp hedef gösterdiklerinizden. O korkularınız ki bizleri barınaklara hapseden, bizleri zehirleten, pompalı tüfeklerle vurduran. O korkularınız ki bizleri tekmeleten, iten, kakan, demir sopalarla işkence eden.O korkularınız ki 5 yaşında çocuğu bile bize tasla saldırtan. O korkularınız ki 10 yaşındaki çocukların bizleri dövüştürmesine sebep olan ve en acımasızı da siz insanoğlunun çocuklarının bundan zevk almasına, bununla eğlenmesine sebep olan.
O çocuklar ki daha 10 yaşında, daha aşkı, sevgiyi, paylasmayı öğrenmeye çalışan ama hepsinden önce işkence etmeyi ve bundan zevk almayı öğrenen. O insanoğlu ki kendine hiçbir zararı olmayan hayvanı boynuna teller gecirip boğan. Bazılarımız bugün pompalı tüfeklerden kurtulmuş, uyutulmaktan kurtulmus, sözüm ona ''ölüm''den kurtulmuş, barınaklarda.Hani birileri sizlerden bir şekilde haberdar olduğunda ''köpeklerin hepsi sokak köpeği mi, cins arıyorduk biz'' diye sordular mı?Siz hiç sırf sahipleri onu terk etti diye hayata küsüp yemek yemeği reddeden, kendini kafesin köşesine yapıştırıp kimseleri yanına yaklaştırmayan, İNTİHAR eden köpek gördünüz mü?Siz hiç apartmanda istemiyorlar diye sahibinin getirip barınağa bıraktığı, bir klube yaptığı, hergün ziyarete geldiği, yarım saat sevdiği bir köpek gördünüz mü?Ve bu sahibini sonsuz sevgi ve ilgisiyle karşılayan, asla bu hapishaneye neden terk edildigini sorgulamayan bir köpek?Bu mektup bitmez, siz de zaten tüm bunları görmeden, yokmuş gibi yasarsınız.Bizler her türlü işkenceyi, sevgisizliği, acıyı hak eden sokak hayvanlarıyız
Ben sadece bir köpeğim. Sokak köpeği! Sizlerin tehlikeli bulduklarından, kuduz diye korktuklarından, korkuttuklarından. Kendi korkularınızı herkeslere aşılayıp hedef gösterdiklerinizden. O korkularınız ki bizleri barınaklara hapseden, bizleri zehirleten, pompalı tüfeklerle vurduran. O korkularınız ki bizleri tekmeleten, iten, kakan, demir sopalarla işkence eden.O korkularınız ki 5 yaşında çocuğu bile bize tasla saldırtan. O korkularınız ki 10 yaşındaki çocukların bizleri dövüştürmesine sebep olan ve en acımasızı da siz insanoğlunun çocuklarının bundan zevk almasına, bununla eğlenmesine sebep olan.
O çocuklar ki daha 10 yaşında, daha aşkı, sevgiyi, paylasmayı öğrenmeye çalışan ama hepsinden önce işkence etmeyi ve bundan zevk almayı öğrenen. O insanoğlu ki kendine hiçbir zararı olmayan hayvanı boynuna teller gecirip boğan. Bazılarımız bugün pompalı tüfeklerden kurtulmuş, uyutulmaktan kurtulmus, sözüm ona ''ölüm''den kurtulmuş, barınaklarda.Hani birileri sizlerden bir şekilde haberdar olduğunda ''köpeklerin hepsi sokak köpeği mi, cins arıyorduk biz'' diye sordular mı?Siz hiç sırf sahipleri onu terk etti diye hayata küsüp yemek yemeği reddeden, kendini kafesin köşesine yapıştırıp kimseleri yanına yaklaştırmayan, İNTİHAR eden köpek gördünüz mü?Siz hiç apartmanda istemiyorlar diye sahibinin getirip barınağa bıraktığı, bir klube yaptığı, hergün ziyarete geldiği, yarım saat sevdiği bir köpek gördünüz mü?Ve bu sahibini sonsuz sevgi ve ilgisiyle karşılayan, asla bu hapishaneye neden terk edildigini sorgulamayan bir köpek?Bu mektup bitmez, siz de zaten tüm bunları görmeden, yokmuş gibi yasarsınız.Bizler her türlü işkenceyi, sevgisizliği, acıyı hak eden sokak hayvanlarıyız
"Bu Benim Hikayem Aslında..Stockholm Sendromu Olmasada Benim Durumum.. Okuduğum Meslegin O kadar Emek Harcadığım Tv Kanallari Mesleğimde Geçen Zaman Babamin Bana Aldığı İlk Fotoğraf Makinem (EOS 300S)Sonradan Aldığım( 60D) Ve Arkadaşımın Sağlam Kazığı İle Elime Geçen Tamron 17-70 Zom Halkası Bitik Objektif Olmasina Rağmen(28-80/50mm vs vs) Bir Sürü Hikaye Oluşturmama Hayatlar ,Mekanlar,Şehirer Zaman Verdi..Fotoğraf Makinemi Mesleğimi Seven Birisiyim.. Peki Bu Fotoğraftaki İle Ne Alaka Derseniz.Farkındalik Yaratmak Her Zaman Iyidir Bence .. O yüzden Stockholm Photoğraphy Sayfanin Adi.. Sanırım Fotoğraf Makinem Ile Aramda Bayaği Duygusal Bir Bağ Var.İleriki Zamanlarda Bir Proje Bile Düşünüyorum.Hayata Yeni Bir Bakış Açısı Getirmek/Standartlarin Dışında Olmak Ve Hayatin Unutulan Yüzünü Yansıtmak Hayalim Bu..Bu Fotoğraftaki UMUT Sokakta Çaresizken Buldum Belki Karşılaşmasaydik Ya Arabanin Altında Ezilcekti,Ya Uyuzdan Ölücekti,Yada İnsanlarin Hepsi İyi Niyetli Severler Belki Beni Diye Sıcaklik Ararken Kaybolup Gidicekti Bu Hayatın İçinde. O Bana UMUT Oldu Bende Ona..Hikayeme Onsuz Devam Edemezdim.."Yağmurlu Bir Günde de Olsak Yarının Daha da Güzel Olması Dilegi İle ....
"Adım S.S 10 Yaşımdayım.4 Sınıfa Gidiyorum.Babam Öldüğü için Bize Bakıcak Kimse Yok. Bende Sokaklarda Bazen Çöp Topluyorum Hava Güzel İse Sahilde Müzik Çalıyorum.Çünkü Bunları Yapmaz İsem Açlıktan Ölürüz.Annem Beni Çöpe Göndermek İstemiyor.Bazen Gönderirken Ağlıyor Ama Ne Yapalım Babam Olsaydı Ben Çöp Toplamazdım."
~"Hayatın Elinizde Var Olanlar İle Değerini Bilin.."~Diye Paylaştım..
~"Hayatın Elinizde Var Olanlar İle Değerini Bilin.."~Diye Paylaştım..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






