Bakın, ben sadece bir köpeğim. sadece bir köpek!Sokakda doğdum, bazıları gibi ''cins'' değildim. Hani o pet-shoplarda görüp bayıldığınız ''ha ne sevimli sey...ay yazık buna...'' olamadım hiç. Onlara gösterdiğiniz sevgi ve anlayışı hak edemedim hiç. Çünkü ben sokakdaydım, ben cins değildim, ben piştim.
Ben sadece bir köpeğim. Sokak köpeği! Sizlerin tehlikeli bulduklarından, kuduz diye korktuklarından, korkuttuklarından. Kendi korkularınızı herkeslere aşılayıp hedef gösterdiklerinizden. O korkularınız ki bizleri barınaklara hapseden, bizleri zehirleten, pompalı tüfeklerle vurduran. O korkularınız ki bizleri tekmeleten, iten, kakan, demir sopalarla işkence eden.O korkularınız ki 5 yaşında çocuğu bile bize tasla saldırtan. O korkularınız ki 10 yaşındaki çocukların bizleri dövüştürmesine sebep olan ve en acımasızı da siz insanoğlunun çocuklarının bundan zevk almasına, bununla eğlenmesine sebep olan.
O çocuklar ki daha 10 yaşında, daha aşkı, sevgiyi, paylasmayı öğrenmeye çalışan ama hepsinden önce işkence etmeyi ve bundan zevk almayı öğrenen. O insanoğlu ki kendine hiçbir zararı olmayan hayvanı boynuna teller gecirip boğan. Bazılarımız bugün pompalı tüfeklerden kurtulmuş, uyutulmaktan kurtulmus, sözüm ona ''ölüm''den kurtulmuş, barınaklarda.Hani birileri sizlerden bir şekilde haberdar olduğunda ''köpeklerin hepsi sokak köpeği mi, cins arıyorduk biz'' diye sordular mı?Siz hiç sırf sahipleri onu terk etti diye hayata küsüp yemek yemeği reddeden, kendini kafesin köşesine yapıştırıp kimseleri yanına yaklaştırmayan, İNTİHAR eden köpek gördünüz mü?Siz hiç apartmanda istemiyorlar diye sahibinin getirip barınağa bıraktığı, bir klube yaptığı, hergün ziyarete geldiği, yarım saat sevdiği bir köpek gördünüz mü?Ve bu sahibini sonsuz sevgi ve ilgisiyle karşılayan, asla bu hapishaneye neden terk edildigini sorgulamayan bir köpek?Bu mektup bitmez, siz de zaten tüm bunları görmeden, yokmuş gibi yasarsınız.Bizler her türlü işkenceyi, sevgisizliği, acıyı hak eden sokak hayvanlarıyız